Federalny Sąd Administracyjny (BVerwG) wyjaśnił, że szpital uniwersytecki nie może samodzielnie określić zakresu swojego mandatu opiekuńczego. Organ planujący szpital musi raczej dokonać tych ustaleń na własną odpowiedzialność (sygnatura sprawy: 3 C 3.24 z dnia 4 grudnia 2025 r.). Jest to również zgodne z konstytucyjnie chronioną wolnością badań i nauczania.

W tym przypadku szpital uniwersytecki chciał zostać włączony do saksońskiego planu szpitalnego jako ośrodek specjalistycznego leczenia otyłości i ośrodek przeszczepów wątroby. Klinika uzasadniała to również względami badawczymi i dydaktycznymi. Jej wniosek został odrzucony ze względu na fakt, że opieka w tych obszarach była już świadczona przez inne szpitale. Szpital uniwersytecki odwołał się od tej decyzji, ale bezskutecznie.

Jak wyjaśnił Federalny Sąd Administracyjny, w przypadku uniwersyteckiej opieki szpitalnej wolność nauki „musi być odpowiednio wyważona z innymi prawami podstawowymi i konstytucyjnie chronionymi interesami, w szczególności z celami planowania szpitali“. Przede wszystkim planowanie szpitali jest zorientowane na jak najlepsze leczenie pacjentów. Jednakże wolność nauki musi być również brana pod uwagę przy uwzględnianiu szpitali uniwersyteckich w planowaniu szpitali. W opinii BVerwG różne interesy zostały wystarczająco uwzględnione w niniejszej sprawie.

Rechtsanwalt Dr Maximilian Dombert doradza miejskim i komercyjnym operatorom szpitali w Niemczech i z zadowoleniem przyjmuje wyjaśnienie: „Obowiązek finansowania przez kraje związkowe i upoważnienie szpitali do wystawiania rachunków za usługi ustawowym kasom chorych zakłada, że odpowiedzialne władze państwowe przeprowadzają ogólną ocenę popytu, wydajności i opłacalności. Z tego powodu autonomiczne upoważnienie szpitali uniwersyteckich do wyboru i określenia ich oferty opieki byłoby obce systemowi“.“

Rechtsanwalt Prof. dr Klaus Herrmann odnosi się do nacisku kładzionego na badania i nauczanie w planowaniu szpitali: „Szczególnym wyzwaniem dla szpitali uniwersyteckich jest przedstawienie tych kwestii w planowaniu szpitali w taki sposób, aby były one rozumiane i brane pod uwagę tak kompleksowo, jak to możliwe“.“