Niezależne organizacje pomocy młodzieży mogą organizować swoją pracę z młodzieżą zgodnie z własnymi zasadami przewodnimi. Wykluczenie niektórych osób zasadniczo nie stoi temu na przeszkodzie. Wynika to z faktu, że niezależne organizacje nie podlegają państwowemu lub porównywalnemu zakazowi dyskryminacji. Sąd Administracyjny w Dreźnie wskazał na to w niedawnej decyzji (komunikat medialny z dnia 15 maja 2025 r.; sygnatura sprawy dla równoległego postępowania uproszczonego 1 L 926/23).

Niezależny usługodawca, który prowadzi kilka placówek pracy z dziećmi i młodzieżą jako »ośrodek alternatywny«, w tym ośrodek opieki dziennej, który wymaga zezwolenia, złożył pozew przeciwko państwowemu urzędowi ds. młodzieży. Dla niezależnej organizacji jej lokal był „obszarem chronionym“ do pracy z młodzieżą. Dlatego ojciec dziecka w wieku przedszkolnym, który jest funkcjonariuszem policji, nie powinien już wchodzić na teren ośrodka. Organizacja uznała swoje idee i koncepcje za niezgodne z zawodem policjanta i zakazała ojcu wstępu do lokalu.

Państwowy urząd ds. młodzieży był jednak innego zdania i unieważnił zezwolenie na prowadzenie przedszkola. Zakaz wskazywałby, że usługodawca nie uznaje wolnego i demokratycznego porządku podstawowego Republiki Federalnej Niemiec, a zatem nie ma niezbędnej wiarygodności. W związku z tym dobro dzieci przebywających w ośrodku nie było już zagwarantowane.

Sąd Administracyjny w Dreźnie uchylił decyzję o anulowaniu zakazu. Uznał, że dyskryminacja ojca ze względu na jego zawód, który jest związany z zakazem, jest dopuszczalna. Takie nierówne traktowanie może być stosowane przez niezależnych usługodawców, jeśli jest to uzasadnione koncepcją opieki nad dziećmi. W przeciwieństwie do państwa, niezależni usługodawcy nie podlegają zakazowi dyskryminacji. Nie podlegają też porównywalnemu zakazowi. Dlatego z zakazu nie można wywnioskować, że usługodawca był nierzetelny lub że dobro dziecka było zagrożone.