Właściciel nieruchomości nie może zaskarżyć zmniejszenia powierzchni zabudowy sąsiedniej turbiny wiatrowej, jeżeli domaga się porównywalnego zmniejszenia powierzchni zabudowy dla turbiny wiatrowej znajdującej się na jego nieruchomości. Tak wynika z orzeczenia Wyższego Sądu Administracyjnego dla Berlina-Brandenburgii (sygn. akt: 7 A 42/24 z dnia 18 lutego 2025 r.). Wcześniej Wyższy Sąd Administracyjny odrzucił już skargę operatora turbiny wiatrowej, któremu właściciel dzierżawi swój grunt (sygn. akt: 7 A 41/24 z dnia 30 stycznia 2025 r.). Zgodnie z zasadą pierwszeństwa operator musiał zaakceptować okresy wyłączenia swojej turbiny, aby zapewnić stabilność obu turbin. Właściciel spornej koncesji był reprezentowany w obu postępowaniach przez DOMBERT Rechtsanwälte.

Powodowy właściciel gruntu chciał cofnąć pozwolenie na budowę sąsiedniej turbiny wiatrowej, ponieważ obawiał się zmniejszenia dochodów z najmu z powodu przestojów - ale nie udało mu się. W wyroku z dnia 18.02.2025 r. sąd orzekł, że właściciel nie może powoływać się na zmniejszenie powierzchni zabudowy zgodnie z zasadami wzajemnego naruszania powierzchni zabudowy. Ponieważ zabudowa na jego nieruchomości sama w sobie nie jest zgodna z wymaganymi powierzchniami zabudowy, właściciel nie mógł powoływać się na naruszenie tych przepisów przez sąsiada. Niezależnie od tego sąd uznał, że zmniejszenie głębokości prześwitu na sąsiedniej nieruchomości było zgodne z prawem. Celem ochronnym obszarów oczyszczania nie była ochrona sąsiada przed utratą dochodów. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia zasady uwzględnienia w prawie budowlanym. Okresy wyłączenia i związane z tym straty finansowe były dopuszczalne ze względu na zasadę pierwszeństwa.